Δημιούργησα αυτό το blog όταν έμεινα άνεργη. Αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου ως άνεργη του/λόγω ευρώ - δηλαδή ως eurounemployed. Γιατί; Τις παραμονές της εισόδου της Ελλάδας στο ευρώ, κυριαρχούσε μια ρητορική περί "ισχυρής Ελλάδας" και συμμετοχής της στον "πυρήνα της Ευρώπης" που θα έφερνε πλούτο - η οποία όμως δεν εξηγούσε πώς θα έρθει ο πλούτος. Τότε δεν έκανα οικονομικά, οπότε ρώτησα σχετικά φίλιες δυνάμεις οικονομικών συντακτών. Μου απάντησαν πως η συμμετοχή σε μια νομισματική ένωση αυξάνει τον συνολικό πλούτο, άρα επωφελούνται όλοι. Έστω, είπα, αλλά από τη στιγμή που ειδικώς η χώρα μας εισάγει όλο και περισσότερα από όσα εξάγει και χάνει διαρκώς παραγωγή, πώς θα ωφεληθεί από την ΟΝΕ; Κι αν αυτό γίνεται συνεχώς, δεν θα μας τελειώσουν κάποτε τα ευρώ; Πήρα μια απάντηση του τύπου "αυτό δεν έχει σημασία στα πλαίσια μιας νομισματικής ένωσης", η οποία δεν με ικανοποίησε. Πολλά χρόνια μετά, μάθαμε όλοι μας βιωματικά πως μια οικονομία με τα χαρακτηριστικά της ελληνικής, με τη συμμετοχή της σε μια νομισματική ένωση όπως η ΟΝΕ, υπερχρεώνεται και καταλήγει σε χρεοκοπία. Κι εγώ έμαθα ότι τα φαινομενικά απλοϊκά ερωτήματα που έθετα το 1999 περιέγραφαν το πρόβλημα του ισοζυγίου πληρωμών, που αποτέλεσε ένα από τα μείζονα προβλήματα του ευρώ, μια από τις βασικότερες αιτίες της κρίσης και το οποίο είχε συζητηθεί εκτεταμένα μεταξύ των οικονομολόγων κατά τη δεκαετία του 1990, όταν μεγάλο μέρος των δεινών που ζούμε σήμερα είχε προβλεφθεί - αλλά οι αλαζόνες πολιτικοί δεν έδιναν σημασία.
Να τι έγραφε ο οικονομολόγος Wynne Godley το 1992: "Τι θα συμβεί αν μια ολόκληρη χώρα – μια εν δυνάμει περιοχή σε μια πλήρως ολοκληρωμένη ένωση – υποστεί διαρθρωτική ύφεση; Όσο αυτή η χώρα αποτελεί ανεξάρτητο κράτος έχει τη δυνατότητα να υποτιμήσει το νόμισμά της. Στη συνέχεια μπορεί να συνεχίσει την οικονομική της δραστηριότητά επιτυχώς με πλήρη απασχόληση αν υποθέσουμε ότι ο κόσμος δεχτεί τις απαραίτητες μειώσεις στα πραγματικά του εισοδήματα. Σε μια οικονομική και νομισματική ένωση όμως, αυτή η δυνατότητα εμφανώς χάνεται και οι προοπτικές της χώρας επιβαρύνονται σοβαρά, εκτός κι αν υπάρξουν σοβαροί ομοσπονδιακοί δημοσιονομικοί διακανονισμοί που θα αναλάβουν να εκπληρώσουν έναν αναδιανεμητικό ρόλο (...). Αν μια χώρα ή μια περιοχή δεν έχει τη δυνατότητα να υποτιμήσει το νόμισμά της και δεν επωφελείται από ένα σύστημα δημοσιονομικών μεταβιβάσεων, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να σταματήσει μια διαδικασία σωρευτικής και ακραίας ύφεσης η οποία θα οδηγήσει στο τέλος στη μετανάστευση ως το μόνο εναλλακτικό δρόμο στη φτώχεια ή την πείνα". (Wynne Godley, Maastricht and All That. LRB,Vol 14. Nο 19 1992).

Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

Μια καμπάνια για την κοροΐδια του επιδόματος μακροχρόνιας ανεργίας που δίνεται με... κλήρωση

Τον περασμένο Δεκέμβριο η κυβέρνηση εξήγγειλε με μπόλικες φανφάρες τη χορήγηση ενός χαμηλού μεν, ετήσιου δε επιδόματος, για μακροχρόνια ανέργους. «Στηρίζουμε τους μακροχρόνια ανέργους, με την καθιέρωση ειδικής πρόσθετης ενίσχυσης για άλλους 12 μήνες, πέραν της επιδότησης ανεργίας που έχουν ήδη λάβει. Αυτό το ειδικό επίδομα εντάσσεται σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο στήριξης των ανέργων, με τον συνδυασμό εισοδηματικών ενισχύσεων και καινοτόμων ενεργητικών προγραμμάτων επανένταξης στην απασχόληση. Οικοδομούμε από την αρχή, αυτήν τη φορά σε στέρεες βάσεις και με όρους διαφάνειας και αποτελεσματικότητας το κοινωνικό πρόσωπο της χώρας μας», ήταν τα λόγια του υπουργού  Εργασίας Γ. Βρούτση.

"Ολοκληρωμένο σχέδιο στήριξης των ανέργων"! "Οικοδόμηση του κοινωνικού προσώπου της χώρας μας με όρους διαφάνειας και αποτελεσματικότητας"! Τστστστστς... ! Ακούγεται ωραίο, ακούστηκε δηλαδή πάρα πολύ ωραίο αυτό το παραμύθι των κυβερνητικών επικοινωνιολόγων στην τηλεόραση και φαντάζομαι όλοι το πίστεψαν, οι περισσότεροι το πιστεύουν ακόμη, εκτός βέβαια από τους ίδιους τους μακροχρόνια άνεργους που πήγαν στους κατά τόπους ΟΑΕΔ για να ανακαλύψουν τι; Πώς το περίφημο επίδομα του "ολοκληρωμένου σχεδίου  που διέπεται από "διαφάνεια και αποτελεσματικότητα" δίνεται με κληρωτίδα!!! Ναι-ναι,  με κληρωτίδα! Δίνεται δηλαδή όχι σε όσους και όσες έμειναν άνεργες το 2010, 2011, ή 2012, αλλά μόνον σε εκείνους που απολύθηκαν και άρχισαν να παίρνουν το επίδομα του ΟΑΕΔ στο διάστημα από 30 Νοεμβρίου 2012 ως 31 Ιανουαρίου 2013. Από τους εκατοντάδες χιλιάδες μακροχρόνια ανέργους δηλαδή της Ελλάδας θα το πάρουν  25.000.

Για μια εκδοχή του πώς μπορείς να αντιδράς όταν έρχεσαι σε επαφή με αυτήν την πραγματικότητα διαβάστε το εξαιρετικό κείμενο της Μαριάννας Ρουμελιώτη στο Ημερολόγιο ενός Ανέργου στο http://imerologioanergou.gr/details.php?aid=1512

Και κυρίως, μπείτε στον κόπο να συμμετάσχετε στην καμπάνια "Διαμαρτυρία για το χρόνο λήξης τακτικής επιδότησης μακροχρόνια ανέργων για το επίδομα των 200 ευρώ" που άνοιξε η Αναστασία Μ. στο
http://links.causes.com/s/clOw2o?r=Buyr



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου